ötesizim sığamıyorum yeryüzüne
yürüyorum yar insanlar içinde
yanımda ki dalkavuklarla
her kışın sonunda bahar var diyorlar
içimde kanayan yaraları
bilmeden konuşuyorlar
dost diye sarıldım nicesine
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta