Üstündeyim, dümeni bozuk gemiyle yalnızlık denizinin.
Bir gözüm kör, hava puslu,
Sezemiyorum tehlike nereden gelecek.
Belli mürettebattan Azrail'in seçeceği kişi.
Düşman müfrezesi nerede?
Kalbimin zindanı, sağa sola savrulan kaderim.
Bitmek bilmeyen bir tufan kederim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta