Şifa Niyetine

Şifa Niyetine
Sen beyaz bir önlükle giriyorsun hayata,
yaralara dokunmayı bilen ellerin var.
Dünyanın ağrısını hafifletmek için
geceleri uykusundan vazgeçen bir yüreğin…
Ben sana bir gün demiştim ya,
içimde bir hastalık var,
ne ilaç tutuyor,
ne zaman iyileştiriyor,
yalnız senin adınla sakinleşen bir sızı bu.
Kalbim bir servis odası gibi sessiz,
nabzım seni düşününce hızlanıyor.
Ne bir teşhis koyabildim kendime
ne de bu aşkı inkâr edebildim.
Sen yaraları sararken başkalarına,
ben içimdeki kırığı sakladım.
Çünkü bilirim,
her hastalık gösterilmez hekime,
bazı acılar yalnızca
güvenilen bir kalbin huzurunda diner.
Merhametin şifadır Betül,
bakışın serum gibi ağır ağır işler.
Ve ben iyileşmek istemedim senden başka,
çünkü bazı hastalıklar
iyileşince eksilir insan.
Eğer bu dert kaderimse,
razıyım taşımaya.
Yeter ki bil:
Bu kalpte sana ait bir sızı vardı,
adı aşk konmadı hiç,
ama şifa diye anıldı.