İlaç ki tat vermiyor, çarem uzaylılar,
Yine şu bel fıtığı, vücudumu çok zorlar…
Çok şahıs var eğitimsiz onlar ki güven vermez,
Tıp yine de tek çare inkâr da düşünülmez…
Vardım her birisine, sızılarım değişmez,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta