Yani Kamboçya'ya gelene değin
İçimde belki binlerce neyse ürettim
Belki onbinlerce keşkeyi evet tükettim
Tükete tükete tükendim
Ne doydum tam
Ne sütten kesilmiş bebek gibi uğunduydum susmaya
Bir kere olunmaz mı
Onmadım işte bir kere bile hevese
Susamayı ben bayım
Teee çocukluğumda öğrenmiş bulunduydum
Kanmayı öğrenemediğimden ötürüdür
Kamboçya'ya adım atana değin kanadım durdum
Baki kalanım
Biraz avuntudur biraz keder
Yediğim içtiğim hiç imiş
Sevdiğim sevildiğim yalana sayılan
Yılanların koynundan
Yokuş yukarı bu günlere
Sıyrılıp geldim...
/
Siem Reap Günlüğü
Kayıt Tarihi : 22.1.2026 15:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!