İlk defa,
Aklıma düştü.
Ne kadar büyüdüğüm...
Ancak,
İşerken anladım.
Bir sidik boyu büyüdüğümü...
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




küçük insanlar küçük işlerle uğraşır
sidik yarıştıranlar sidiklerinde boğulur
...
Şimdi anladım.
Kurak tarlaları,
Büyümeyen buğdayları...
Ekmeğin neden bu kadar,
Pahalı olduğunu;
Küçülen lokmayı...
Büyüyemediğimi;
Ve, şimdi anladım.
İsyanlarım yeşerirken,
Neden kavrulup yandığını...
Onun için,
Hep kavruk,
Karayağız,
Bir işe yaramayan,
Delikanlıların olduğunu...
bu kısım güzeldi...giriş kısmı sulu olmuş....)))
saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta