Meterolojim bozuldu son mevsimlerde hep soğuk rüzgarlar arkamda
Küresel ısındım, ruhum buharlaştı beyin kutuplarımda,
Hep kuru, sonsuz yağmurlar asit tadında
Kumsalımda kıyıya vuran toksiklenmiş aşk tanecikleri.
Ormanlar kırmızı artık, şarabımın son yudumu dökülmüş üstüne.
Tepelerin arkasında yaşamaya çalışanların ulaşamadığı, tarçın kokulu kimsesizler vadisinde,
Uzaktaki fırtınaları dinginlik ve huzur içinde beklerken buzdan evimde.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta