Sen bırakıp giderken her bir odaya bolca yokluğunu sıktın sıkmasına da
Duvarlar, kapılar, pencereler, perdeler, koltuklar, her şey sen kokuyor hâlâ
Ellerinin sıcaklığı var hâlâ elektrik düğmelerinde, pencere ve kapı kollarında...
20.9.2017
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta