Yavaş yavaş kararmaya başlamıştı gökyüzü
Gün veda ediyordu bir bir yanan lambalarla.
Balkonumdan Antakya’yı tepeden izliyordum,
Türkülerin tınılarında yorgun usumu dinlerken.
Bir ara sazımı alıp içimdeki coşkuyla,
Haykırdım Anadolu’mun türkülerini.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Yüreğinize sağlık üstat. Güzel şiirinizi severek okudum. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta