Yıpranmış tırnaklar, tırmalamadan.
Mücadele kolay değil gibi sanki.
Bir istasyondan kalkar gibi çalıyor,
Çarpıyor, buharlı gibi kazanlı tren.
Kalp işte sıcak.
Usul usul almaya devam ediyor,
Çalınan zamanları.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta