Deniz gökyüzünü perdelediği boyutta
Güpegündüz gülümseyen renkte
Dünya alçak mı alçak yerde
İnsan oluşturur yenilenirmiş
neden görmezsin bîrindar
orada işaret edilen yerde tozlanmış rafların en üst bölümünde duruyor hâlâ
bir parça tereddüt ve bir parça merakla uzanacaksın kıracağın zincirin son halkasına
o dokunulup çevrilmemiş kitabın sayfalarına işte duruyor/ orada bir adım ötede çizdiğin sınırın hemen başucunda
(Ya Oni salıncağında bir fotoğrafa ağlayan çocuk ihanet
nedir?)
Yanlış ailede doğmak
Bunu daha sonra bana büyükler de soracak ailemizi biz
seçmiyoruz
Gözlerine bakıyorum henüz küs değiliz
Eşyalar tanıklık ediyor mutsuzluğuma
Bir sandalye çekiyorum ayaklarımın altına gözlerim yuvalarından çıkıyor
yükseliyor başım huzursuzluğumla
camdan bakarken komşu evlerin sükunetine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!