Birden üstüne seriliyor,
o eski üzgünlük gibi hani
tam da yazmak, artık kapalı kitabına yazılırken
birden ama sinsice...
diyorsun ki gözlerim yerindeymiş hala
kendinin ne olduğunu hala bilmiyormuşsun gibi bir üzgünlük
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta