Bizim bir Sezik vardı
Dedesini amcasını
Tüm akrabasını
Çok seviyordu
Ama kendi
Onlardan uzakta
Başka yerde yaşıyordu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Harikasın... Çok güzel. Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta