Birazdan kalkıp gideceğim şu tahta kurularının yediği banktan;
Ben yürürken ve bana bakarken içimle konuşmaları duy,
Yani,
Arkama bakmadan,ve oturduğunu bilmeden orda,
Adımlarım hep ileri giderken,
İçim geriye yol alıyor,
Ve artık özlemlere yelken açıyorum sevgilim...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta