SEZEN...
Sezen, bir ırmak misâli gönlümde coşup gezen.
Aşkıyla çağlayûben, şu bendimi aşıp gezen.
Leylâ misâli kalbimi, gönlümü çalıp gezen.
Senin âşığındır bu garip, mâşûkumsun Sezen.
Aşk sensin, tîr-i aşkınla bu bendeyi kahreden.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta