İki nefes soluk bütün varlığın
Bu kibir bu çalım bu hava kime?
Küçük bir mikroba bağlı sağlığın
Sağlık alamazsın pul para ile
İkiye bölündük tamda ortadan
Kimimiz insanız kimiz adsız
El attığım tombaladan torbadan
İnsan diye çektim o çıktı hadsiz
Topyekün birliğiz kinine karşı
Kaderimi Rabbim ikrâm buyurdu
İyi kötü yolda irâdemiz var
Yeryüzü herkese sofram diyordu
Şükür meydanında pûr-râmımız var
Sakın uğramayınız âhımıza
Garip hüznumdür kalbimi paklayan
Sakîl fikirlerim kemden aklayan
Bülbülün derdini gülden saklayan
Sabırdır umuttur ilâhî yarış.
Mukâddes kişikik târumâr oldu
Bu sene ağladı Anadolu'muz
Kan revân içinde güney doğu'muz
Eksildi tam'ımız öldü çoğumuz
Kız kızan ağlarken ben de ağladım..
Hey siz dünyâlık mal mülke tapın,
Merhamet variken kemliğe sapın.
Mezarımı buz kütlesinden yapın,
Kim bilir yangınım birazcık söner.
Ben beni banada görmezken layık
Dert üstüne dert yüklüyor sözlerin
İlk mi son mu bir türlü sayamadım
Baharları getiriyor gözlerin
ilk mi son mu ismini koyamadım...
Gülersin hani cürmüne bakınca
Mevsimi gelmeden açan çiçekler,
Kardelendir zorgelendir elzemdir.
İlk yalandan sonra bütün gerçekler,
Acı ama şüphelidir, müphemdir.
Müşkülü anlamaz hâli hazırlar
Eylûl üç noktadır alaza ekim
Bilmem ki yaşar mı ölür mü kalbim
Uslanmaz nefsimle benim tek harbim.
Hani Yâ demeden iyyâ denilmez.
İsyân'ım ruhumu restore eder
İ'nsan gençliğinin kurbanı olur
L'ahzâlık hevesle bakmakta Ayşe
L'âkin kör nefsinin tarkanı olur
A'klını bâzen yoklamakta Ayşe.
E'debin e'sini evde unutmuş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!