Ayrılık kelimeleri dökülüyor cebimden
Hasreti idam sehpasına çıkarıyor yüreğim
Tarihdeki kara cellatlar intihar ediyor
İçimde tüm esintiler fırtınaya dönüyor
Tenha bir köşede aşkı arıyor
Uzun bir yolun yorgun seyahhı...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta