dilim suskun bundan böyle,
kalemimi kendim kırdım,
yılgın ruhuma ayırdığım
bir kolay ölüm vardı sandıkta;
açtım sandığı, baktım,
unutmuşum naftalinlemeyi, güveyi sarmış…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta