Kör kuyularda beyaz bulutlarla yıkanır ruhum
Boşa gider belki gözyaşlarım melekler dinlemezken
Buruk sol tarafım son günlerde ağır vasıta
Boşa gider belki umutlarım şeytan dinlerken
Yollar kaça ayrılmış dünü,dün yapan günlerde
Boşa gider belki hayallerim melekler dinlemezken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta