yalnızlığın en zengini1957
Kalabalık bir panikle dağıldı
haykırışlar bağırmalar
salon boşaldı ve
bir ben bir şeytan kaldık
alev saçan gözlerini dikti gözlerime
kor alev bir sesle korkmadınmı?
dedi; şeytan
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




hoş sohbetmiş doğrusu.ama şimdinin insanı şeytanı çoktan aştı bu işe şeytanda şaştı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta