kaldırım aralarını toprakla doldurdum gözümün iliştiği her noktada,
bir kendi boşluklarımı yarım bıraktım gece nöbetlerinde
kuşların kanatlarında bir eksiklik salpa sarmış uçuşları
gönlümde bir burukluk, acı sarmış yüreğimi
kader iyi bilemiş kör bıçağını, tutunduğum dallar kırık
düşüyorum göz bebeklerinden
ninniler dinlemek isterdi ruhum
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta