kaldırım aralarını toprakla doldurdum gözümün iliştiği her noktada,
bir kendi boşluklarımı yarım bıraktım gece nöbetlerinde
kuşların kanatlarında bir eksiklik salpa sarmış uçuşları
gönlümde bir burukluk, acı sarmış yüreğimi
kader iyi bilemiş kör bıçağını, tutunduğum dallar kırık
düşüyorum göz bebeklerinden
ninniler dinlemek isterdi ruhum
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta