Şeytanı Mekke’de, tekkede gördüm.
Camide, tokat ile tekmede gördüm.
Denizde çırılçıplak, teknede gördüm.
“Buralar ki benim mekânım” dedi.
Aradım bulamadım, meyhanelerde.
Ne kumarhane, ne tımarhanelerde,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Şeytanı Mekke’de, tekkede gördüm.
Camide, tokat ile tekmede gördüm.
Denizde çırılçıplak, teknede gördüm.
“Buralar ki benim mekânım” dedi.
Dilinize sağlık
şiirinizi
beğeni ile okudum
şeytana papuç giydiren kullar var
Şeytanın işi insanları yoldan çıkarmaya çalışmaktır Uğur bey kardeşim. Ayrıca; şeytanlar sadece cinlerden değil insanlardan da vardır ki, bunlar da aynen cin şeytanları gibi insanları hak yoldan çıkarmak için çalışırlar. Yani insi ve cinni şeytanlar her yerde vardırlar.
Nefis demek, insanın canı, gönlü ve kendisi demektir. Kişinin görevi ona düşman olmak ve onu öldürmek değil, onun gayr-i meşru isteklerine karşı çıkmak ve onu Kitabi ve de Nebevi düsturlarla ıslah edip, onu emmarelik kertesinden alıp, mutmainlik ve marzilik mertebesine terakki ettirmektir.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta