Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yine harika, yine dolu, yine yoğun ve mükemmel bir vurgulama...
Ümit hanım...inanın sizin bu şiirler daha çok ilgiyi hakediyor....
Ben bu işi anlamıyorum...Bunu gruplara yazmak lazım...
Sevgi ve muhabbetlerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta