Bir ayna yanar evimin bir odasında
Bir sessizlik kanar kanatsızlığın tam ortasında,
Zılgıtsız bir hiyeroglif durur ahşap masaların üstünde,
Çevirir kanatlarını bir dev bir kitabım sayfasızlığına bakarken,
Benliksizliğini düşünür bir ressam kayıp giden tuvalının gölgesinde,
Bir ân gelir Keşmir'i bulur usturlaplar,
Bir an gelir Santiago'ya varır,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta