Bir kuş süzülürdü göğün serinliğinde,
Gözleri senin gibi bakardı.
Öyle bakardı ki ateş tanesi gibi
Düşerdi yüreğime.
Bir an tüm şehir aydınlanır, tüm şehir yanardı.
Sen ki çetrefilli yolculuğum,
Dönüp dolaşıp sana çıkardım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta