korkulu çocuklar
virajlarda savrulan yollar
süslü düşler
dünyanın zindan olması
seyre dalmışlıklardayım
bir tren camından buharlı camın efkar bulantısında ağaçlar
pencerelerin arkasında bu yalnızlık
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta