Alışamadım şeyhim
ne bu kainata bu düzene ve bu insanlara
insanlar kırkına geldiğinde toprağa kök salmaya başlarmış
yirmilerimde üzerimde ki toprağı atamıyorum şeyhim
evime geldiğimde hep aynı tablo karşımda
tanımadığım ayakkabılar görüyorum bu aralar kapımın önünde
fakat şeyhim sadece bir garib yaşar bu evde
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta