Alışamadım şeyhim
ne bu kainata bu düzene ve bu insanlara
insanlar kırkına geldiğinde toprağa kök salmaya başlarmış
yirmilerimde üzerimde ki toprağı atamıyorum şeyhim
evime geldiğimde hep aynı tablo karşımda
tanımadığım ayakkabılar görüyorum bu aralar kapımın önünde
fakat şeyhim sadece bir garib yaşar bu evde
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta