Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Beni belalara salanı bilsen,
Sinemde tutuşan nefisim imiş.
Gözlerimi konturolsüz baktıran,
Kas deyilmiş,meğer sırdaşım imiş.

Bir afat düz yoldan, dönderir beni,

Kainatta canlı olan her varlık,
Döne,döne hep Allah'ı zikreder.
İnsan en şerefli şahene mahluk,
İbadetle hep Allah'ı zikreder...

İman olan kalpte hep sürur bulur

Sakın dağlar kadar yüceyim deme,
Çoğu zaman başları karlı olur.
Aman bir mazlumun kalbini kırma,
Hesabını vermek çok zorlu olur...

Aman dikkatli ol nefse aldanma,

Küçük yaşta başla ibadetine,
Güzel bir rota çiz,kendi kendine,
Sakın düşme bu gafletin bendine,
Çıkmak için zaman kalmayabilir...

Gücün varken Hakkın yoluna eğil,

Dünyam bir yanadır, aşkın bir yana
Yoldaşım olarak, hep yanımda kal!
Karış damarımda yayılan kana
Dolaş vücudumda, hep kanımda kal!

Yaşamım da varlığınla sürüyor

Tutkuları var kişilerin,
kimisi basit,kimisi candan öte.
Kimisi anlamsız
Kimisi dünyalar ötesi.

Asık surat,çatık kaş insana yakışmıyor,
Karşındaki insana birazcık tebessüm et.
Kimse böyle kişiyle arkadaşlık etmiyor,
Yapamıyorsan hayır,birazcık tebessüm et...

Az görme tebessümü,çok gönülü fetheder,

Kuvetliğim değip zülüm eyleme,
Takatsız bir hale düşersin bir gün.
Başından büyük lafları söyleme,
Tutulur o dilin şaşarsın bir gün...

Emanettir bize,beden de canda,

O'nu öğle gördüm öğle tanıdım,
Deniz gibi parlaktı ve durgundu,
Masmavi Ummanlar gibiydi.
Her baktığımda içinde kayboluyordum,
O'nun gözleri denizdi...
Kalbim huzuru onda buluyordu,

Bir özenti ile başladım sana,
Ömrüme musallat oldun sıgara,
Aldın akciğerden oksijenimi,
Siyah zehirini saldın sıgara...

Çok küçük yaşlarda sana aliştım,