Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Bülbül gibi şakıyan diller hep seni söyler
Kudretinin altında kulun kuvveti neyler..
Acizlik kula hastır, her şeye kadirsin sen
Âlemlerin rabbisin her şey olur ”Ol “ desen! ..

Utanmaza yüz bin kelam söylesen de kar etmez!
Senin sözün söz sayılmaz, yorulma be arkadaş!
Yuh de gitsin, tüh de gitsin, imansızsa ar etmez!
Sessiz çığlıklar duyulmaz, kurulma be arkadaş!

İçimizde hainler var devlete göz kestirmiş

Yağmurunla sevindir. Toprağın yüzü gülsün
Gökyüzü ile sen, birlikte bir bütünsün! .
Dağıl uçsuz ufukta, güneşe bir perde ger,
Kuraklığa bir dur de, bekler seni çatlak yer

Yine daldı biçare, düşünceler içine
Bir hayat şekli kurar, saklar onu içine..
Deli gönlü hoş olur. Her zerresi dolar can.

Zaman, mekân fırsatını buldukça,
Yularları el elinde oldukça,
Üstlerinden birde emir aldıkça,
Yaşamı ellerin kumandasında!

Saygısızca bek çok hata ediyor.

Şiirler dilden dile onun ismiyle yandı
Sevgiyi ve dostluğu her şiirinde andı..
Güzele ulaşmanın sarp yollarını aştı
O, geçtiği her yere güzel duygular saçtı..

Yurdumu Koru!
Dört yanımız zalim, zulümle dolu,
Rabbim şerlerinden koru yurdumu!
Şimdi de sırada hangi ülke var?
Rabbim şerlerinden koru yurdumu!

Yüreğim acıyor dünden bu günü,
Özlem ile baktım her geçen düne.
Çileler ekledim geçen her güne,
Yüreğim acıyor, dünü andıkça.

Aşk ateşi yakar durur demişler
Bu yangına dayanır mı yüreğin?
Harf kelime, hece yanar demişler
Her satıra bağlı kalır yüreğin?

Bu zamanda İnsan kalmak çok zormuş,

Bazen yürek olur karlı dağ gibi
Bazen sevgi onu güle çevirir.
Bazen coşar sanki bir volkan gibi
Bir tatlı söz onu muma çevirir...