Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Dünya ahiretin tarlası derler,
Varlığının sebebini unutma.
Yaşamın düzenle, aklı yanıltma,
Mahşerde hesabı vermek gerekir.

Doğru yolda harca emanet canı,

Bundan sonra inanmam artık sana,
Aklımdan çıkardım tamamen seni.
Peşine koşmaktan yoruldum artık,
Aklımdan, gönlümden çıkardım seni..

Bundan sonra inanmam artık sana,
Aklımdan çıkardım tamamen seni.
Peşine koşmaktan yoruldum artık,
Aklımdan, gönlümden çıkardım seni..

Saat uykuya beş var vakit ruhum kadar dar
Ne gemide yolcular ne dümende kaptan var
Ah ne güzeldi gençlik taptaze fidan gibi
Hiç farkına varmadan göründü yerin dibi

Boş laf edip boş sözleri yazandan,
Boş havanda su dövenden usandım.
Boş hayalli yaşantıdan, hazlardan,
Özü, sözü tezatlardan usandım…

Gerçekleri görüp inkar edenden,

Naz etmekten usandıran, naz etmekten usanmaz mı?
Gönlüme saldığı korla, birazcık olsa yanmaz mı?
Birazcık merhamet etse, olsa da derdime derman,
Neden hiç tebessüm etmez, sevgimi baki sanmaz mı?

Karlar yağıp kaplasa da gülleri,
İsterim ki gonca gül üşümesin.
Kaplayıp yorgan olsa da toprağa,
Dışarda kalan hiç can üşümesin..

Ülkemin Gerçekleri!
Altmış-Yetmiş yılları acılarla doludur.
Sağcı-solcu dediler gençleri bölüştüler.
Birde faşist-komünist yaygarası yaparak,
Emperyalist güçlerin oyuncağı yaptılar…

Fitnelik tavan yaptı huzur dirlik kalmadı
Dine alternatif din ettiler münafıklar!
Sinsice yaklaştılar sardılar dört bir yandan,
İçimize fitneyi soktular münafıklar!

Kendine uydurdular yasayı, kanunları,

Ümide yolculuk var, ümit eden içinde
Bazen bir okyanusta bazen deniz üstünde.
Sonu belli olmayan, yaşamanın peşinde,
Bazen canlar kıyıda, bazen deniz dibinde...