Önceleri terk etmesinin
benim hatam olduğunu zannediyordum.
Valizini toplaması
şaşırtıcı kısa sürmüştü.
Kaç zamandır ütü yapmıyordu oysa.
Yapsa, bilirdim.
Bir sabah ekmeğe yağ ve reçel sürdü,
göğsüm sıkıştı.
En güzel sevişmemizi
yine aynı pazar günü yaşadık.
Ben sensiz bir hayat düşünemiyorum demişti,
İçinin en derin yerindeyken...
Veda etmedi.
Hatta sözünü bile etmedi.
Hatta hiçbir şey söylemedi.
Çıkıp gidilecek bir kapı yoktu.
Kimse çarpıp gitmedi.
Öylece gitti.
Ben de gittim.
Valizini sürüklerken ağırlığından
Anladım.
Hakkımda çok şey biliyordu.
Onun için öldürmek zorunda kaldı beni...
Koçibey Murat Gümüş
2022
Kayıt Tarihi : 1.05.2026 05:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!