hani kalbimi doldurmaya gelecektin
nice pozlar verdim noksanlığına
ve nice ateş adımları adımladım
annemin ölüsünden kalkan toz
kıvılcımlı ok gibi güleç yüzünde
ve/ve kuraklaşan çığlıklar içinde
tutuştu yazgımın son duyusu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta