Annemiz evlerde bir eşyanın yerini bizlere sorar.
Çocuklar eşyanın yerini bulmak için her yeri arar.
Araştırır,bulamazsa belli değil mi verdiği karar?
Şey…Şey…Şey…Diyerek kendini ve karşıyı yorar.
Öğretmenimiz bilemediğimiz soru sorduğunda,
Bir kızarıklık, bir utanma görülür gül yanağında.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta