Bak yine Eylül denen boyacı geldi yaprakları sarıya boyamaya.
Yavaş yavaş soğudu hava,
başladım yazlıkları, dolaba koymaya.
Her mevsimin kendine has güzellikleri yokmuydu? Hani nerede?
Sebepsiz hüzün kaplıyor içimi.
Yaram Eylül’de başlıyor kanamaya.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta