Ne bıktırdı beni yaşamdan
Ellerimi birgün olsun sevememişim
Nasıl bir yük taşımışım anlamadım
Yorgunluğum katlanark artmakta
Kaçıp saklandığım kendi çocukluğum
Bir gün bile güzel hatırlamamışım
Sevmiyorum kardeşim ezilip üzülmeyi
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta