Böyle gelmiş, gidiyor bu dünyanın düzeni,
Niye geldim dünyaya, bilmiyorum, pişmanım,
Üzülüyor gönüller sevgi ise üzeni,
Ne olur affet beni sevdiğime pişmanım.
Herkesin dostu oldun, niye benim düşmanım?
Senin gibi dostlardan hep ağrıdı sol yanım,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta