Sevmeye Kıyamadığım Şiiri - Hüseyin Arpacı

Öyle bir aşktı ki yaşadığımız sevgi
Anlatılamaz sayfalara sığamaz şekildeydi
Bir an bir an görmesem deli olurdum
Onunla konuşmak onunla görüşmek kadar; hiçbir şey mutlu etmezdi beni edemezdi de
Saatlerce hatta yıllarca sevginin o sıcak kucağında
Beraber yaşadık
Paylaştık derdi,kederi,elemi
Bir tek acıları değil sevgileri de ayrılmaz bir bütün ettik
Allah'ım nasıl bir aşktı bu
Sonu olmayan ve hiç bitmeyecekmiş görünen bir aşk
Seviyordum canımı verircesine onu
O da o da aynı şekildeydi
Kıskanıyordum ona bakan her gözden ona dokunan her elden
Bir sevgi vardı aramızda unutulmayacak,kopmayacak inanılmaz bir sevgiydi bu
Tomurcuğunu açmamış bir gül misaliydi sevgimiz
Kirli ellerin dokunmadığı,kimsenin bakmaya kıyamadığı bir sevgiydi
Ama bir gün o dokunmaya o bakmaya kıyamadığım sevgiyi,kirlettiler birtanem kirlettiler
O sevgi vurgun yemiş bir esir misali acılar içindeydi
Artık sevgimin yerine hüzün bedenime bir parça oluvermişti
Ağladım anasını kaybetmiş bir yavru gibi
Bir de üstüne yaşadım acılar
O sevginin kurulu düzeni yavaş yavaş kaybolmaya başlamıştı
Sevda sokağında artık bir başka sevgililer geziyordu el ele
Şimdi unutulmayan anıları,o sokağın başındaki duvarlara yazdım ve dedim ki;
O yıllarca en güzel günlerimi yaşadığım bu sokakta
Şimdi yanlız geziyorum ve bir daha gelmeyeceğim
Gidiyorum üç senemi verdiğim o eşsiz sevgiyi arkamda bırakarak gidiyorum
Aradan uzun bir zaman geçince
O sevgimin, aşkımın o üstün vârisi
Artık bir başka sevdanın yanındaydı
Ağlamamak için kendimi zor tuttum birtanem
Seni unutmak isterken kendimi unutmuşum ben
Bana bakan o kara gözler artık bir başka dünyaya bakıyor
Ellerim titremeye, gözlerimden yaşlar dökülmeye başlamıştı
Bütün vücuduma Kara hançerler sağlanmıştı sanki
Bedenim işlemez işleyemez hâle gelmişti birtanem
Artık, artık benim sevdam başkasının olmuştu
Bitmişti tükenmişti o yılların verdiğim sonsuz sevda
Artık,artık bir kötünün bir kalleşin olmuştu
BENİM OKŞAMAYA KIYAMADIĞIM
BENİM SEVMEYE KIYAMADIĞIM