Ne güzeldi Ya Rabbim bir zamanlar günlerim
Geride kaldı şimdi kimisi yok o sevdiklerim
Hele içlerinde birde gönül yarası vardı
Ömrüm boyu ateşi meşale gibi yandı
Bazen dalıp giderim kendimi unuturum
Gönlüme söz geçmiyor boşuna avuturum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta