Hayata tutunman gerek bir yerlerden
Tüm gücünle asılman gerek
Çam iğnesi dallarından
Kahkahaya çevirmen gerek utangaç gülümseyişini
Tüm içtenliğinle gülmen gerek
Kara mizahına yaşamının
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevmek gerek tum benligimizle....
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta