Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Frenlemek gerek öfkeyle nefsi,
Çalışmalı insan verilen dersi,
Babam,halam,teyzem dururken hepsi,
Sadece anamı soranı sevmem.
**************************************
Bin öğüt kıta kıta... Kiminde değilse de hatıra... Harikaydı doğrusu. Kutluyorum efendim...
Nifak tohumunu ortaya saçıp,
Birde din adamı maskesi takıp,
Sırça saraylardan ekrana bakıp,
Zap suyuna ağıt yakanı sevmem.
Durulmaz önünde coşkulu selin,
Aleti olmayın,yabancı elin,
Albayrak burçlarda nazlı bir gelin,
Ona öfke ile bakanı sevmem.
Yurtsever, kadirşinas düşüncelerle dolu şiir çalışmanızı kutluyor, övgüyle alkışlıyorum. Tam Puan + Ant... Başarı dileklerimle sevgiler.....
Başarılarınızın devanını diliyorum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta