Sevmek dedin,
İçime ateş bıraktın
Küllerimle baş etmeyi
Tek başıma öğrendim
Bir gülüşün vardı
Umut diye sunduğun
Meğer yangının başlangıcıymış.
///
Ben seni kalbimin en kuytu yerine sakladım
Adını dua niyetine andım
Kimseye göstermedim
Kimseye benzetmedim
Sen beni
Herkes gibi gördün
Herkes gibi harcadın.
///
Geceye döktüm içimde kalanları
Ay bile dayanamadı dinlemeye
Yastık biliyor
Dökülen yaşların hesabını
Ben sustukça
Acılar çoğaldı
Sen sustukça
İhanetin konuştu.
Ben sana canım derken,
Kendimden vazgeçtim.
Sen bana susarak cevap verdin,
Gidişini bile anlatamadın.
En ağır söz,Söylenmeyenmiş
Bunu senden öğrendim.
Sevmek buysa sevmekten vazğeçtim.
///
Sevgi emek dediler,
Ben ömrümü verdim.
Sen yoruldum dedin,
Sırtını döndün.
Ben düşerken bile,Adına tutundum.
Sen düşmemek için Beni ittirdin.
Kırıldım,
Ama eğilmedim
Yandım
Ama gözümü sana bırakmadım.
Beni yarım sananlar bilsin,
Ben eksilmedim.
Sadece Yanlış yerde tamamlanmaya çalıştım.
Sevmek buysa Beni yakan, Beni unutan,
Beni herkesle bir tutan
buysa,
Ben sevmekten vazgeçtim.
Ozzy07 - Siyah_Kalem
Osman ÖğütlüKayıt Tarihi : 3.2.2026 16:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!