Belki benim yazmamı bekliyordun,
Belki de ben öyle zannediyordum.
Sessizlik içinde kaybolurken,
Sözler susar, kalp hep seni arıyordu.
Ama zamanı geldiğinde anladım ki,
Beklemek de bazen bir veda demekmiş.
Ve belki de en zor olan,
Görmezden gelmek değil, sevmekten vazgeçmekmiş.
Kayıt Tarihi : 28.12.2025 02:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Kahve Kokusu
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!