sevmekten alışıktım ölüme
neyi sevmedim ki, yer edince ellerim...
ne girmedi ki sözlerime çinili,
açmak pahasına dilimi...
duduk muydum, aksak kaval mı...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




bu mükemmeldi desem az kalir... yüreginize ellerinize saglik... sevgilerimle Gülay MORGÜL
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta