“Sitem etme ey gönül, sevmek, en büyük yalan,
Kurumuş bir kızıl gül, yine elimde kalan...”
........................................
Boz bulanık dalgalar, bir öfke, bir hezeyan,
Akşamın hüznü çöker, yüreğime an be an...
Unutulmak bir yara, unuttuğumsa yalan,
Yürek her an seninle, damarda kan gibisin...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
