Zor oldu uzaklaşmak ellerinden
İnan, kor oldu kalbim özleminden
Şimdi gel bir çay en koy demlisinden
Sonra tekrar kayıp ol, heveslisin sen
Yerin kalmadı inan, sen bizi hak etmiyorsun
Dünlerimi zehir ettin, mutluluk vermiyorsun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta