Dosdoğru sevmeli insan. Yani elif gibi yalnız ve dik. Yaslanacak gerekçeler aramadan, sevgiye cimrilik göstermeden, sevgi fakiri olmadan sevmeli. Galiba en güzeli de sevildiği kadar sevmeli; ne bir fazla ne bir eksik. Çok sevip hüsrana uğramaktan, az sevip karşısındakini hüsrana uğratmaktan kaçınmalı insan.
Bahaneler durağı olmamalı sevenin. Sevecektim ama sen şunu dedin, sen bunu yaptın sahtelikleri taşımadan heybesinde, cinsiyeti olmayan adam gibi sevmeli insan. Yaratılışın amacı olan aşk ile sevmeli.
Öyle sevmeli ki, sevda yangınlarında yanıp pişmeli. Pişerken çektiği her ızdırap, sevgisini arttırmalı. Ne zaman bir sitem dilinin ucuna gelse, sevdiğinin bakışları aklına gelmeli ve sitemler sevgiye kök olup inmeli derinlere. Hiçbir kasırganın sökemediği ulu bir çınara dönüşmeli , yüreğinde sevgi…
Yani dostum ya insan olup sevmeli ya da …
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta