Alışmak neydi?
Sevda mı , Aşk mı , bağlılık mı?
Belki son bir bakıştı.
Umut edip kavuşamamaktı.
Kağıtlara kalbini yazıp sonra o kağıdı
kaldırıp çöpe atmaktı belki de.
Velhasıl sevmek üzerineydi tüm dilediğimiz.
Oysa alışması vardı unutulan.
Bir çocuk misali, canım az yansın istiyorum.
Uf oldu deyip yarayı üflemek istiyorum.,
Sonra koca bir adamın yaralarla dolu hayatının
farkına varıyorum.
Kısaca alışmak, sonu olan bu hayatta
farkına varmadan yaşamaktı.
- Ufuk SARAY -
09/07/2024
(Sivas - Gürün)
Kayıt Tarihi : 28.3.2025 03:04:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Şiir No: 13 - Güzel Sevenlere-
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!