Kafamda cevapsız sorular bitmek bilmiyor.
Sahi diyorum hangimizin aşkı daha büyük seninmi benimmi?
Sen diyordunya yüreğim patlarcasına seni seviyorum diye… baktım o gün gözlerine hani acıdığın gün hani aşkımızın kurtarıcımız olması gerektiği gün göremedimki yüreğini patlatacak aşkı gözlerınde…
Benmi kör olmuştum senin gözlerindeki ışıkmı sönmüştü?
Hatta sana sormuştum! .. bendemi acıyan yanlarına çere olamıyorum! sen bana böyle şeyler söyleme demiştin…söylemedim say gülüm. Söylemedim say.
Bil isterim küçük bir çocuğun kırılganlığı üzerimde…kırıldım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta