Sevmek neydi?”
diye sormuştu biri bir zamanlar...
Sevmek;
birinin gülüşünde kendini bulmaktı,
susarken bile anlaşılmaktı.
Sevmek;
bir “merhaba”ya ömür biçmek,
bir “hoşça kal”da dağılmaktı.
Sevmek;
bazen kavuşmak değil,
uzaktan bakarken bile dua edebilmekti.
Sevmek;
dokunmadan hissedebilmek,
konuşmadan anlatabilmekti.
Sevmek;
bir yürekten diğerine giden
en sessiz, en derin yolculuktu.
Hamit Atay
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 18:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!