Yaslandığım bu duvar, ciğerlerim kadar nemli; belki benden de yaşlı
Büyük bir şehirde, kurulu bir evde duvar olmak zor olmalı
Benim gibi anlaşılmaz, gösterişten uzak düşüncelerim kadar sade
Severim kireçli duvarları
Ak ve temiz duvarlara çizerim resmini
Gözlerin, istedigim gibi çizilmiyor, çizemedim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta